Oznaczenia taktyczne Panzer-Regiment 24 latem 1942 r.

Wydawać by się mogło, że niemieckie oznaczenia taktyczne czołgów w Panzer-Regimenter były dość intuicyjne i powtarzalne - przynajmniej w większości przypadków. Oczywiście zdarzały się wyjątki, jak chociażby Panzer-Regiment 24 z 24. Panzer-Division latem 1942 r., którego przyjęty system bynajmniej oczywisty nie był. 

Podwójny kocioł Briańsk-Wiaźma - największa klęska Armii Czerwonej

W ramach Unternehmen "Taifun", czyli niemieckiego ataku na Moskwę rozpoczętego 30 września 1941 r., doszło do największej porażki Armii Czerwonej w historii. Pod Briańskiem i Wiaźmą Niemcy okrążyli i zniszczyli dziewięć sowieckich armii biorąc do niewoli około 675 000 żołnierzy.

"Gdzie oni są?", czyli misja ratunkowa Kampfgruppe "Peiper" pod Charkowem

W lutym 1943 r. - w wyniku sowieckiej ofensywy - siły 320. Infanterie-Division znalazły się w okrążeniu na południowy-wschód od Charkowa. Brak wsparcia, paliwa i sowieckie kontrataki uniemożliwiły przebicie się ku niemieckim liniom. W związku z tym na ratunek została wysłana Kampfgruppe "Peiper" z SS-Panzergrenadier-Division "Leibstandarte SS Adolf Hitler".

Gdzie najdalej na południe ZSRS dotarli Niemcy w 1942 r.?

W sierpniu 1942 r. pododdziały z 1. Gebirgs-Division i 4. Gebirgs-Division weszły na teren Gruzińskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej. Początkiem listopada 1942 r. szpica 13. Panzer-Division znalazła się 630 km od Baku. Były to najdalej na południe wysunięte punkty ZSRS, do jakich dotarł Wehrmacht. Gdzie konkretnie doszli Niemcy i czy mogli dotrzeć dalej?

Jak Sowieci zdobyli pierwszego "Tygrysa"?

Latem i jesienią 1942 r. Niemcy wystawili do walki zupełnie nowe pododdziały wyposażone w ciężkie PzKpfw VI Ausf. H1 "Tiger". Czołgi te - dysponujące potężną siłą ognia oraz grubym pancerzem - miały przede wszystkim wspierać piechotę w natarciach i stanowić osłonę dla lżejszych pojazdów pancernych. Jednak jako że pod koniec 1942 r. Wehrmacht i Waffen-SS przeszły do obrony praktycznie na wszystkich frontach - ich wykorzystanie taktyczne okazało się odmienne od założeń, a fakt, że przeciwnik przejmie nowy niemiecki czołg - kwestią czasu. Ten - a właściwie te - miały należeć do 1./schwere Panzer-Abteilung 502, którą pod koniec sierpnia 1942 r. wysłano pod Leningrad.

Messerschmitt Bf 109 czy Me 109?

Analizując różne źródła historyczne dotyczące Luftwaffe i walk powietrznych podczas II wojny światowej w ogóle nie da się nie trafić na jeden z najsłynniejszych myśliwców w historii. Samolot ten - powstały w zakładach Messerschmitt-Flugzeugbau GmbH we współpracy z Bayerische Flugzeugwerke A.G. - w znacznej większości przypadków jest oznaczany jako Bf 109, ale czasami pojawia się pod nazwą Me 109. Która z nich jest więc prawidłowa?

System weryfikacji zestrzeleń w Luftwaffe

Nie ulega wątpliwości, że podczas II wojny światowej Luftwaffe miała najskuteczniejszych pilotów myśliwskich. Wielu z nich osiągnęło ponad 200 zestrzeleń, a najwięcej - aż 352 w 1 404 lotach bojowych - posiada Major Erich Hartmann. Czym było zwycięstwo powietrzne? Jak wyglądała weryfikacja tych sukcesów przez OKL? Dlaczego większość osiągnięć powietrznych jest zawyżona, ale nie oznacza to od razu świadczenia nieprawdy? O tym - i wielu innych aspektach systemu weryfikacji Luftwaffe - w dzisiejszym artykule.

Czy Niemcy doszli do Morza Kaspijskiego w 1942 r.?

Powszechnie uważa się, że Wehrmacht dotarł najbardziej na wschód ZSRS 6 października 1942 r., zdobywając niewielką miejscowość Terekli-Mekteb, leżącą około 75 km od zachodniego wybrzeża Morza Kaspijskiego. Okazuje się jednak, że w sierpniu i wrześniu 1942 r. niemieckie pododdziały dotarły jeszcze dalej. 

Operacja "Mars", czyli jak Niemcy zatrzymali Sowietów pod Moskwą

W grudniu 1941 r. niemiecka próba zajęcia Moskwy zakończyła się porażką i po raz pierwszy Wehrmacht i Waffen-SS musiały przejść do defensywy. Sowieci - chcący wykorzystać powodzenie kontrnatarcia pod stolicą ZSRS - rozpoczęli wówczas szereg operacji ofensywnych, które miały stopniowo zlikwidować siły Heeresgruppe "Mitte". Trwające łącznie 15 miesięcy walki zakończyły się największą klęską w karierze marsz. Gieorgija K. Żukowa.

Prawda o Westerplatte

Obrona Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w dniach 1-7 września 1939 r. to temat, który doczekał się niezliczonej ilości opracowań, mniej lub bardziej zgodnych z prawdą historyczną. Często powielane mity, powtarzane przez dziesiątki lat - zaburzyły prawdziwy obraz tamtych wydarzeń i na dobre wpisały się w świadomość wielu osób, co z historycznego punktu widzenia nie może być akceptowalne.

50 nieznanych faktów o PzKpfw VI "Tiger I"

Jako że poprzedni artykuł o PzKpfw V "Panther" cieszył się bardzo dużą popularnością, tym razem chciałbym zaprezentować ciekawostki i nieznane fakty o czołgu "Tiger I" oraz jego prototypowych poprzednikach, o którym powiedziano już prawdopodobnie wszystko, ale nie wszystko jest obecne w powszechnej świadomości.

Ostatnie "zwycięstwa" Niemców w Afryce, czyli bitwy w Tunezji zimą 1943 r.

Początkiem lutego 1943 r. Państwa Osi odzyskały na pewien czas inicjatywę w Afryce Północnej. Względna stabilizacja frontu nie trwała jednak długo, gdyż od zachodu nacierały wojska Aliantów, czyli połączone siły Anglików, Francuzów i Amerykanów. Zanim jednak Państwa Osi upadną, Niemcy dadzą solidną taktyczną lekcję Amerykanom podczas walk w styczniu i lutym 1943 r. w okolicach i na przełęczy Kasserine. Jak się okaże, starcia te będą dla Niemców pyrrusowym zwycięstwem. 

W niemieckim mundurze w obronie Polaków na Wołyniu - historia Schutzmannschafts-Bataillon 202

Powszechnie uważa się, że podczas II wojny światowej Polacy, jako jedyny okupowany naród, nie stworzyli żadnej kolaboracyjnej z Niemcami jednostki wojskowej. W zasadzie można by było się z tym zgodzić, gdyby nie Schutzmannschafts-Bataillon 202. Pewnie większości z czytelników nazwa ta kompletnie nic nie mówi, ale nie dziwię się, gdyż jednostka ta jest praktycznie zupełnie zapomniana w polskiej historiografii. Dlaczego i czy słusznie?

19 powodów porażki Niemców w Stalingradzie

Toczące się od 23 sierpnia 1942 r. do 3 lutego 1943 r. walki w Stalingradzie przerodziły się w jedną z najkrwawszych bitew II wojny światowej i największą bitwą miejską tego konfliktu. W ich wyniku Państwa Osi straciły od 647 000 do 968 000, a Sowieci ponad 1 100 000 żołnierzy. Ostatecznie - jak powszechnie wiadomo - Niemcy bitwę o Stalingrad przegrali. Za główną tego przyczynę uważa się przede wszystkim kontrofensywę wojsk sowieckich rozpoczętą 19 listopada 1942 r., surową zimę oraz brak dostaw zaopatrzenia dla 6. Armee. Jednak powodów porażki Wehrmachtu w tym mieście nad Wołgą było znacznie więcej.

Niesamowity patrol U-333

Pod koniec marca 1942 r. U-333 typ VIIC z 3. Unterseebootsflottille "Lohs" pod dowództwem Kapitänleutnanta Petera Cremera udaje się w swój drugi patrol bojowy, tym razem ku wschodniemu wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Uniewinniony po przypadkowym zatopieniu niemieckiego łamacza blokady Spreewald z 31 stycznia 1942 r. podczas pierwszego patrolu Kapitänleutnant Peter Cremer chce udowodnić, że był to tylko nieszczęśliwy wypadek przy pracy i wie, że nie może już popełnić żadnego błędu. Jak ma się okazać, tym razem los był dla niego bardzo sprzyjający.

Czym się różni Wehrmacht od Heer?

Nie sądziłem, że taki artykuł kiedykolwiek powstanie, ale zadziwia mnie jak wiele osób myli Wehrmacht z Heer. Teraz raz na zawsze chciałbym sprostować to błędne myślenie, które zadziwiająco często spotkam także w różnych pozycjach literackich oraz wytłumaczyć jaka jest różnica pomiędzy Wehrmachtem a Heer, która nie zawsze okazuje się oczywistością. 

"... die Könige auf dem Meer..." - U-47 w Scapa Flow

Już we wrześniu 1939 r. Kommodore Karl Dönitz - dowódca U-Bootwaffe postanowił zadać dotkliwy cios brytyjskiej Royal Navy i wysłać do jej bazy morskiej w Scapa Flow U-Boota w celu zaatakowania stacjonujących tam jednostek Home Fleet. Miało to wymusić na Brytyjczykach przeniesienie okrętów w inne miejsce, co jednocześnie wiązało się z osłabieniem brytyjskiej blokady oraz zmniejszeniem zagrożenia dla nawodnych i podwodnych okrętów Kriegsmarine w czasie działań na Oceanie Atlantyckim. Do tego zadania został wyznaczony Kapitänleutnant Günther Prien oraz jego U-47 z 7. Unterseebootsflottille "Wegener", który 8 października 1939 r. wyruszył potajemnie z portu w Kilonii, aby z w nocy 14 października 1939 r. rozpocząć jedną z najbardziej imponujących akcji II wojny światowej.

Samotna walka SS-Sturmmanna Fritza Christena

24 września 1941 r. Operacja "Barbarossa" trwa już ponad trzy miesiące. Wehrmacht i Waffen-SS przesuwają się coraz bardziej w głąb Związku Sowieckiego. Pod miejscowością Łużno, znajdującą się niedaleko Demiańska, dochodzi do starcia w ramach kontrofensywy Armii Czerwonej. W walce tej brał udział SS-Sturmmann Fritz Christen z 2./I./SS-Panzerjäger-Abteilung 3 z SS-Division "Totenkopf". Gdy wszyscy jego koledzy z baterii zginęli, ten przez kolejne trzy dni sam odpierał sowieckie natarcie, niszcząc przy tym 13 czołgów wroga, za co odznaczono go Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego. Jak wyglądały tamte dni i czy to rzeczywiście prawda?

Służba na pokładzie U-Boota

Służba w Unterseeboots-Flottille była jedną z najbardziej niebezpiecznych i najtrudniejszych we wszystkich jednostkach szczebla taktycznego Wehrmachtu. Dla osoby postronnej życie na pokładzie U-Boota było niemałym szokiem - wszędzie ciasno, wilgotno i brudno, a w dodatku sporą część czasu spędzało się pod wodą. Jednak dla marynarzy Kriegsmarine było to wyróżnienie i uważali się oni za elitę tego rodzaju wojsk. Jak wyglądało ich codzienne życie na pełnym morzu, daleko od lądu?

Niemiecko-polski słownik pojęć cz. 3 - Kriegsmarine

W trzeciej części słowniczka niemiecko-polskiego zawierającego pojęcia obejmujące jednostki taktyczne oraz operacyjne Wehrmachtu i Waffen-SS zagłębimy się w Kriegsmarine, czyli Marynarkę Wojenną III Rzeszy.